Ferliseiginleikar smíðaðra hjóla
(1) Sívalningslaga hönnunin er notuð og því stærri sem þvermál hjólnafans er, því þykkara ál er notað til að smíða, sem er frábrugðið framleiðsluaðferðinni þar sem notaðar eru „hráefni“ fyrir steypta álhringnafana.
(2) Skerið álefnið í samræmi við J-númerið sem þarf fyrir breidd álnafans.
(3) Fyrst skal hita álstöngina upp í um 400°C og síðan undirbúa smíði.
(4) Heit smíði og pressun. Því hærri sem tonnastærð smíðapressunnar krefst, því lægra er vinnuhitastig álstöngunnar, því minni eru korn smíðaða vörunnar og því meiri er seigjan.
(5) Hitastig grófa efnisins sem myndast við háan hita og háan þrýsting er mjög hátt og yfirborðið er þakið svörtu karbíði, sem þarf að meðhöndla með gaffalmótor. Grófa fóstrið eftir súrsun og yfirborðsmeðhöndlun hefur þegar fengið fósturvísiform hjólnafs.
(6) Eftir langtíma endurvinnslu og hitameðferð á T4 og T6 hitameðferðarvélunum verða kornin í grófa fóstrinu fastari og seigja vörunnar einnig batnar.
(7) Smíðaðar álnafur verða að reiða sig á vélræna vinnslu til að vinna úr grófu fóstrinu að nöfumótun, þannig að vinnuefnið felur í sér skref eins og perlumótun, skrúfuborun, diskbeygju og smáatriðavinnslu.
(8) Áður en málað er verður að athuga yfirborð hjólsins aftur til að athuga hvort gallar séu á því.